De wijze raad van mijn vader….

De wijze raad van mijn vader en bambi, komen soms wel goed van pas.

Vandaag in een met letterlijk overvolle wachtkamer, van het bariatrisch centrum.

Merkte ik bij binnenkomst al de starende ogen van de mensen, die in afwachting zaten van het wel of niet doorgaan, van hun operatie van de Gastric Bypass.

Goh, zou zij ook……, vragen durven ze niet, maar ze kijken je wel steeds aan in hun gesprek met de mede wachtenden.

 

En ja daar werd een opmerking gemaakt, goh zou wel gebakje lusten, bij het wachten. Ik denkende, oke en hoe ga jij dat doen na je operatie, want die gedachten blijven.
Een ander gaf als antwoord, zou beetje gek zijn hier in de wachtkamer en na je operatie, wordt het vast een mariakoekje. Met een schuin oog naar mij, omdat ik dit toch wel grappig vond.

Toen kwamen de kousen aan de beurt, die je na operatie moet dragen om trombose te voorkomen, “ik ga die echt niet dragen met warm weer hoor”. Ach riep eentje das maar paar weken, terwijl ik de opmerking maakte, “ach na week of twee zakken ze toch af”. En ja ijs was gebroken en het vragen vuur op mij werd geopend. Hoeveel ben jij kwijt geraakt, bij de mededeling van 58 kilo vielen ze bijna van hun stoel. In hoeveel jaar…. uh in 8 maanden en hoe bevalt het nu……. ojee verkeerde vraag om aan mij te vragen. Zal ik of zal ik wijs mijn mond houden…. met het antwoord “het is ff aanpassen”en de mazzel dat mijn arts mij riep. Deze mensen weer behoed, voor de negatieve effecten van een gastric bypass.

 

{source}
<!– You can place html anywhere within the source tags –>

<iframe width=”490″ height=”370″ src=”http://www.youtube.com/embed/I71cY9Ysy5U” frameborder=”0″ allowfullscreen=”allowfullscreen” data-link=”http://www.youtube.com/watch?v=I71cY9Ysy5U”></iframe>
<?php
// You can place PHP like this

?>
{/source}